بیخیال ....

دلم بارانی میخواهد که بشوید این منه غبار گرفته را

زیر باران چه خوب می شد پیدا بشه دستانی که به آغوش می کشید این تن خسته را

دلم ارامشی میخواهد ناب

همه جا ارام که هست

ولی این ارامش کجاست

فکر میکردم در وجود یکی ارامش هست

که بیابم و بخوابم در آغوشش اما

تصور همین لحظه چنان آشوبم میکند

که به لب میرساند جانم را

منی که این ارزویم بود

پس این همه هراس از چیست

منکه میدانم اما کو ؟کجاست کسی که بهم اطمینان بده

من فقط غرق رویام

و همین ترس های الکی از دست دادن همین رویا هم

میرد ازم ارامشم را

افسوس !هرگز مطمئن نیستم

ایا منم جزئی از ارزویت هستم

یا فقط منم که دارم لحظه های بی تو بودن را

تاب میاورم

به این خیال که .....

بیخیال!

http://www.axgig.com/images/87102224030814253724.jpg